Eind vorig jaar namen Fouad Aljaber en RvIG-medewerker Hans Hendrikman deel aan het project ‘Werken bij de overheid’ voor vluchtelingen. Dit deden ze allebei zonder te weten wat ze konden verwachten. Achteraf zijn ze blij dat ze de sprong hebben gewaagd.

'Werken bij de overheid' was een samenwerkingsproject tussen Stichting New Dutch Connections en het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK). RvIG-directeur Rhodia Maas was mede-initiatiefnemer van dit project.

Lees ook de ervaring van coach (en RvIG-medewerker) Christie Heemskerk op de Facebook-pagina van BZK.

Fouad Aljaber vluchtte in 2017 samen met zijn familie uit Syrië. Hij nam eind 2017 samen met ongeveer 20 andere, jonge vluchtelingen deel aan het project ‘Werken bij de overheid’. Dit was een samenwerkingsproject tussen Stichting New Dutch Connections (NDC) en het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Een aantal vluchtelingen kreeg een medewerker van RvIG als persoonlijke coach toegewezen. In geval van Fouad was dit informatieanalist Hans Hendrikman. Samen hebben ze een plan gemaakt gericht op de toekomst van Fouad, over wat hij wil doen en bereiken in Nederland.

‘Ik ben van mezelf niet heel spontaan, dus ik vond het best spannend’ vertelt Fouad over de eerste ontmoeting met zijn coach. Hans: ‘Ik wilde vooral Fouad leren kennen. Ik heb dit ook tegen hem gezegd: pas als ik weet wie jij bent, dan kan ik je echt helpen.’ Het klikte meteen tussen de twee. ‘Ik zag direct: dit komt goed tussen ons’ vertelt Hans.

Goede aanvulling op de inburgeringscursus

Het trainingsprogramma van ‘Werken bij de overheid’ was divers: Fouad maakte kennis met de Nederlandse overheid en de mogelijkheden om bij de overheid te werken. Hij volgde trainingen over ‘BZK-onderwerpen’ en hij kreeg informatie over hoe de overheid werkt, wat een ministerie doet en hoe onze democratie functioneert. Ook bracht hij een bezoek aan de Tweede Kamer. Fouad: ’Dit project heeft me goed geholpen om mijn weg te vinden binnen de Nederlandse samenleving. Het was een goede aanvulling op bijvoorbeeld mijn inburgeringscursus. Het zou heel mooi zijn als dit project onderdeel van de reguliere inburgering voor alle vluchtelingen zou worden.’

Soft skills

Een ander onderdeel van het programma was het trainen van zogenaamde ‘soft skills’. Bijvoorbeeld hoe Fouad zich moet presenteren, dat je op tijd op een afspraak komt en hoe Nederlanders met elkaar omgaan op het werk. Basale zaken, maar essentieel om te slagen in een voor jou vreemde samenleving.

Hans heeft Fouad hierbij aanvullend op het programma geholpen: ‘Ik heb hem uitgelegd hoe je jezelf moet verkopen in een sollicitatie, schriftelijk en mondeling. Daarnaast heb ik geprobeerd om hem bewust te maken van zijn capaciteiten en dat hij zelf actie moet ondernemen om zijn doelen te halen. Fouad was een beetje verlegen en terughoudend naar de buitenwereld. Dat heb ik geprobeerd te verminderen, zodat hij de wereld kon laten zien wie Fouad echt is en wat hij de wereld te bieden heeft’.

Fouad: ‘Hans vertelde me bijvoorbeeld wat ik in mijn brief en cv moet zetten. Hij wees me op open dagen en carrièredagen bij bedrijven. Ik ben op zijn advies bijvoorbeeld naar een event van Ordina geweest’.

Fouad: 'Ik wil iets betekenen, voor mezelf maar ook voor mijn medemens.'

Mensen met wensen en dromen

Niemand wist vooraf precies wat hen te wachten stond. Het project heeft Fouad en Hans veel geleerd over interculturele communicatie. Hans: ‘Je krijgt via de media een beeld van een vluchteling of een land als Syrië. Door mijn ervaring met Fouad weet ik nu dat we helemaal niet zoveel verschillen. Dwars door landsgrenzen of geloofsovertuigingen heen zijn we allemaal mensen met wensen en dromen. En kunnen we allemaal een beetje hulp gebruiken’.

Fouad vertelt dat hij zich in het begin verbaasde over de openheid van de meeste Nederlanders die hij heeft ontmoet. Hans is daar ook een voorbeeld van. Het zorgde ervoor dat Fouad zich snel op zijn gemak voelde bij zijn coach.

De families van Fouad en Hans hebben elkaar ontmoet in het AZC. Hans: ‘Niet iets wat elke coach van het project gedaan heeft, maar we wilden elkaars familie graag ontmoeten. Mijn gezin en ik kregen een zeer warm welkom van Fouads familie. Zijn familie had zelfs heerlijke, traditionele hapjes voor ons gemaakt. Er was een uurtje gepland, het werd een halve dag’.

Kunstmatige intelligentie

Fouad heeft inmiddels een verblijfsvergunning en woont niet meer in het AZC. Hij woont nu op kamers in Amsterdam. Hij wil Informatica gaan studeren. Hij moet nog beslissen of hij de studie in het Nederlands of Engels gaat volgen. Zijn voorkeur gaat uit naar de Engelstalige variant. Niet alleen omdat dit voor hem op dit moment makkelijker is dan de studie in het Nederlands. Maar juist omdat dit hem in staat zou stellen om in de internationale informaticawereld aan de slag te gaan. ‘In Syrië studeerde ik natuurkunde. Ik wil die kennis graag combineren met een studie Informatica. Omdat ik met de kennis van die twee studies wil werken in een gebied waar de ontwikkelingen erg snel gaan momenteel: kunstmatige intelligentie. Ik wil iets betekenen, voor mezelf maar ook voor mijn medemens.’

Hans is ervan overtuigd dat Fouad de capaciteiten heeft om zijn dromen waar te maken. In ieder geval kijken beiden terug op een mooie ervaring. Hans en Fouad zullen contact houden, ook al is het project inmiddels afgelopen. ‘Er is wat ons betreft een vriendschap voor het leven ontstaan.’